Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, boşanma davalarına emsal olacak nitelikte bir karara imza attı. Şeker hastası eşine bakmamak için evden ayrılarak camide kaldığı belirlenen koca, açtığı boşanma davasında ağır kusurlu bulundu.
Kararda, hasta eşe destek olmamanın evlilik birliğini temelinden sarsan bir davranış olduğu değerlendirilirken, Aile Mahkemesi’nin verdiği ret kararı da onandı.
“EŞİM BENİ EVDEN KOVDU” DEDİ
Davacı koca, eşinin kendisini aşağıladığını, hor gördüğünü ve evden kovduğunu öne sürerek boşanma davası açtı.
Emekli maaş kartına el konulduğunu iddia eden yaşlı adam, sokakta kaldığını ve soğuktan korunmak için geceleri camide yattığını belirterek nafaka ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulundu.
MAHKEME: HASTA EŞİNE BAKMADI
Davalı kadın ise iddiaları reddederek, şeker hastalığı nedeniyle görme kaybı yaşamaya başladığını, eşinin hastalığını sorun olarak gördüğünü ve kendisine destek olmak yerine caminin çay ocağında kalmayı tercih ettiğini ifade etti.
Tedavi sürecinde bakımını ise kardeşi, kızı ve damadının üstlendiğini belirtti.
Dosyayı değerlendiren Aile Mahkemesi, tanık beyanları doğrultusunda kocanın hasta eşinin sağlık sorunlarıyla ilgilenmediğini tespit ederek davayı reddetti ve kadın lehine tedbir nafakasının devamına karar verdi.
YARGITAY KARARI ONADI
Kararın istinaf sürecinin ardından dosya Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’ne taşındı. Yargıtay, hasta eşe bakmamanın boşanma davasında ağır kusur oluşturduğuna hükmederek Aile Mahkemesi kararını kesin olarak onadı.
Karar, hasta eşe karşı bakım yükümlülüğünün yerine getirilmemesinin boşanma davalarında kusur değerlendirmesinde önemli bir kriter olarak dikkate alınacağını ortaya koyan emsal nitelikte bir içtihat olarak değerlendiriliyor.
