Deneysel aşamadaki kişiye özel mRNA aşısı, pankreas kanserinde yıllardır değişmeyen kötü tabloyu sarsabilecek sonuçlar verdi. Açıklanan yeni takip verilerine göre, bu aşıya bağışıklık yanıtı veren hastaların büyük bölümü 6 yıla varan sürede hayatta kaldı. Uzmanlar bunun kesin çözüm anlamına gelmediğini vurgulasa da, gelişme pankreas kanseri tedavisinde umut veren en dikkat çekici adımlardan biri olarak görülüyor.
ÖLÜMCÜL KANSERDE YENİ UMUT
Pankreas kanseri, en ölümcül büyük kanser türlerinden biri olarak kabul ediliyor. Bunun en önemli nedenlerinden biri, hastalığın çoğu zaman geç fark edilmesi. Pek çok hasta, ameliyat şansının azaldığı ileri bir evrede tanı alıyor. Bu da sağkalım oranlarını ciddi biçimde düşürüyor.
Tam da bu nedenle kişiye özel geliştirilen yeni mRNA aşısı, bilim dünyasında büyük ilgi yarattı. Bu aşı standart bir ürün değil. Her hasta için, ameliyatla çıkarılan tümörden elde edilen genetik bilgiler kullanılarak özel olarak hazırlanıyor. Amaç, bağışıklık sistemine o kişiye özgü kanser hücrelerini tanıtmak ve hastalık geri dönerse vücudun daha hızlı tepki vermesini sağlamak.
6 YIL SONRA GELEN DİKKAT ÇEKİCİ SONUÇ
Paylaşılan faz 1 sonuçlarına göre çalışmaya, hastalığı ameliyat edilebilir aşamada olan 16 pankreas kanseri hastası dahil edildi. Bu hastalara ameliyat sonrası kişiye özel mRNA aşısı, immünoterapi ve kemoterapi uygulandı.
Aşıdan sonra 8 hastada olumlu bağışıklık yanıtı görüldü. Bu gruptaki 8 hastanın 7’sinin, ameliyattan 4 ila 6 yıl sonra hâlâ hayatta olduğu açıklandı. Aşıya yanıt vermeyen grupta ise yalnızca 2 hastanın hayatta kaldığı belirtildi.
Araştırmacılar, yaklaşık 6 yıllık izlemde bağışıklık yanıtı geliştiren hastaların yaklaşık yüzde 90’ının yaşamını sürdürdüğünü ifade ediyor. Pankreas kanseri gibi tedavisi son derece zor bir alanda bu sonuç, oldukça güçlü bir sinyal olarak değerlendiriliyor.
HER HASTADA AYNI ETKİYİ GÖSTERMİYOR
Buna karşın uzmanlar, henüz “pankreas kanserine çözüm bulundu” demek için erken olduğu konusunda uyarıyor. Çünkü aşı her hastada aynı etkiyi göstermedi. Ayrıca çalışma, yalnızca ameliyat edilebilen sınırlı sayıdaki hastayı kapsıyor. İleri evre ve yayılmış pankreas kanserinde bu yaklaşımın nasıl sonuç vereceği henüz bilinmiyor.
Yani tablo umut verici olsa da, bu aşamada söz konusu tedavi yöntemi daha çok güçlü bir başlangıç olarak görülüyor. Şimdi asıl beklenti, daha geniş hasta gruplarında yapılacak yeni çalışmaların benzer sonuçları doğrulayıp doğrulamayacağını görmek.
Bu gelişme, mRNA teknolojisinin yalnızca salgın dönemindeki aşılarla sınırlı kalmayabileceğini de ortaya koyuyor. Bilim insanları, bu yöntemin farklı kanser türlerinde de kullanılabileceğini düşünüyor. Özellikle bağışıklık sisteminin yeniden eğitilmesi fikri, geleceğin kanser tedavileri açısından büyük önem taşıyor.
